Dag 11: Tongariro.

Dit had de dag van de grote wandeling moeten worden. In dit gebied is er namelijk een zeer beroemde dagwandeling, de Tongariro Alpine Crossing, te maken. Wij hadden al heel snel besloten, toen we wisten dat we naar Nieuw Zeeland zouden gaan, dat we die graag wilden lopen. Hij is 19.4 km lang en voert langs de Mount Ngarahoe, een actieve vulkaan, die ook bekend is uit de films van de Lord of The Rings. In de boeken van Tolkien is er de berg Amon Amarth of Orodruin (mount Doom) die een grote rol speelt. In de films is daar deze berg voor gebruikt. En de reden is duidelijk als je hier rond loopt. Het is een zeer ruige, desolate omgeving, met in het middelpunt deze vulkaan, die nu nog wit besneeuwd is, maar vaak in de zomer zwart is door het vulkaangesteente.

Wij hadden ons dus zeer verheugd op deze wandeling en ook goed voorbereid thuis door lange wandelingen te maken en er over te lezen en filmpjes op Youtube te kijken. Zoals ik echter gisteren al zei, het was erg slecht weer in Tongariro, met regen, onweer en erg slecht zicht. De verwachting was dat dit vandaag ook weer zo zou zijn. Dus hebben wij besloten om niet de hele wandeling naar boven te doen, maar slechts een gedeelte. Het weer hield zich wel redelijk, trouwens, maar dat is altijd een gok. We hebben al met al een mooie wandeling gemaakt, heen en terug zo'n 15km. En toch kunnen genieten van de prachtige omgeving en het uitzicht op de mean mtf Mount Doom. En nu hebben we ook een goede reden om hier weer terug te komen.

 Terug in het hotel nemen we een whisky op weer een geslaagde dag en gaan we eten. Ik spare-ribs en Karin de zalm, op aanraden van mij, zie gisteren..

 

Dag 10: WaiOTapu en Tongariro. 

Voordat we naar onze bestemming van vandaag gaan rijden, Tongariro,  gaan we een Thermaal park bezoeken. We vertrekken uit Rotorua. Na een half uurtje komen we bij WaiOTapu Thermal park aan. Dit is een park op vulkanische grond, waar je dus allerlei kraters, geysers, en meertjes ziet die verschillende kleuren hebben, afhankelijk van welke mineralen zich op de bodem afzetten.

 Maar eerst gaan we naar een geyser buiten het park, Lady Knox genaamd, die elke dag om 10:15 uur gaat spuiten. We moeten er naar toe rijden en daar parkeren en dan een stukje een bos inwandelen. We komen bij een klein bergje met bovenin een gat, dat is de geyser. Er staat een hekje omheen en daar weer omheen staan allemaal bankjes, als in een amphitheater. Het is al redelijk druk, mensen zitten te wachten op wat komen gaat. Om 10 over 10 komt er een mw aan, die uitleg geeft over het ontstaan van de geyser etc. Dan gooit ze een zakje "zeep"in het gat van de geyser. Hierdoor wordt de eruptie in gang gezet. En wij maar denken dat het een spontaan natuurlijk proces is. We vonden het al raar dat het elke dag zo precies op tijd gebeurde. De mw verzekert ons dat hij anders ook zou gaan spuiten, dat het verder wel een echte natuurlijke geyser is... hmmm. En inderdaad, een paar minuten later komt er eerst borrelende zeep uit het gat en daarna begint hij heet water te spuiten. Ik had verwacht dat het met kabaal en trillen gepaard zou gaan, maar het is net als een fontein, alsof er een kraan wordt opengedraaid.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Na 10 minuten is het klaar en wandelt iedereen weer terug naar de parkeerplaats. We gaan het park bezoeken. Ondanks dat wij toch al vele reizen hebben gemaakt, ben ik nog nooit in actief vulkanisch gebied geweest. Het is erg mooi en apart, om de kraters te zien met heet borrelend modder of water erin. Het is een informatieve rondwandeling door het park.

Als we bijna vertrekken uit het park naar onze eindbestemming van vandaag, Tongariro, begint het te regenen. Dit zal gaandeweg alleen maar heftiger worden. We stoppen nog even bij Lake Taupo, en genieten van het uitzicht over dit enorme meer. 

 Als we bij Tongariro aankomen is de hele hemel dichtgetrokken en regent het keihard. We zien niets van de bergen die er wel moeten zijn. We nemen een warme douche en een whisky in het restaurant van het hotel, waar we daarna heerlijk eten. Karin fish and chips en ik zalm.

 

 

Dag 9: Hobbiton en Rotorua.

We nemen afscheid in Hahei, en gaan op weg naar Hobbiton. Het weer is in de ochtend nog erg mooi, strak blauwe lucht. Na 2,5 uur gereden te hebben komen we aan in Matamata. Hier is Hobbiton. Alle films van Lord of the Rings en The Hobbit zijn in Nieuw Zeeland opgenomen. Het dorpje waar, in de film, de Hobbits leven is als filmset gebouwd in dit landgoed. Ook dus alle huisjes waar de Hobbits wonen (nogmaals, in de film dan he). Je word met een bus naar de ingang van het park gebracht, er gaat een gids mee, die tijdens de rondleiding veel dingen verteld over hoe de filmopnames verliepen. Erg leuk om al die dingen uit de film te herkennen en het park is ook prachtig aangelegd met veel groen en alles in bloei (het is nu lente hier)

.

De rondleiding duurt ongeveer 2 uur en ondertussen is het weer wel aan het veranderen. Het is niet meer strak blauw, maar bewolkt en regenachtig.

We rijden verder naar Rotorua, een rit van 2 uur. Onderweg begint het steeds harder te regenen.  Rotorua is een redelijk grote plaats, bekend om de vulkanische activiteit. We dachten dat dat meer in de bergen zou zijn, maar als we aankomen zien we overal in de stad rookpluimen omhoog komen. Er zijn gewoon modderpoelen in de parken, met een hekje eromheen. In de poelen borrelt hete modder omhoog, en het ruikt erg naar zwavel overal.

We hebben hier een motel zoals 13 in een dozijn. Maar het heeft wel een hotwaterpool, waarschijnlijk met verwarmd water vanuit de natuur. Heerlijk om daar even in te zitten en daarna af te koelen in het buitenzwembad. Alsof we in de sauna zitten.

's Avonds gaan we met de auto het stadje in om te eten. Het is ondertussen donker en regent nog steeds, dus best wel  spannend om dan links rijdend de weg te moeten zoeken. Vooral op rotondes, die hier net de andere kant op gaan. Maar alles gaat goed. We vinden een Cobb en co, een Nieuwzeelandse retaurantketen waar ze heerlijke steaks en burgers hebben. Wel hangt hier binnen ook de indringende zwavellucht, het lijkt overal of de riolering verstopt is. Best wel ff wennen tijdens het eten, moet ik zeggen.

Dag 8: Hahei.

We hebben heerlijk geslapen in ons luxe bed in ons luxe appartement. We maken zelf een ontbijt in onze luxe keuken ( toast met eieren en spek). Deze dag willen we 2 dingen gaan ondernemen. In de ochtend gaan we naar Hotwater Beach. Dit zou al een goeie naam zijn voor een gewoon strand, maar hier moet je dit letterlijk nemen. Nieuw Zeeland bestaat voor een gedeelte uit vulkanisch gebied en geysers en op dit strand zit dus onder het zand een warm (heet) water gebied. Je kunt hier dus een kuil graven en die vult zich dan met dat water. Als we aankomen blijkt dat er meerdere mensen dit fenomeen hier kennen, het is er erg druk, allemaal toeristen op een kluitje, gewapend met een schepje, en allemaal lekker aan het graven.

Wij hebben een schepje van de vriendelijke eigenaresse van ons appartement meegekregen. Op het moment dat we aankomen, gaat er net een echtpaar weg... lijkt ons een mooi moment om hun al gegraven kuil over te nemen. We diepen hem nog wat verder uit en inderdaad, de kuil is gevuld met warm water, net als je bad thuis. Als je met je voeten of handen wat dieper in het zand gaat wordt het zelfs echt heet, en verbrand je je. Maar het water aan de oppervlakte koelt wel wat af en voelt heerlijk aan. Grappig ook om al die volwassenen zo in de weer te zien met schepjes en zand.. het is ook een soort gezellig samenzijn, iedereen praat met elkaar en deelt hun schepje en zo. Wij delen onze kuil op een gegeven moment met 4 mensen uit Canada,  waarvan de vrouw Nederlandse ouders blijkt te hebben. Na een paar uurtjes zijn we gaar genoeg en gaan we afkoelen in de zee... het is eigenlijk net een natuurlijke sauna.

Tijd om wat actievers te gaan ondernemen. We gaan vanmiddag naar de Cathedral Cove wandelen. Dit is een grote opening in een rots op het strand met daarbij andere rotspartijen die in zee liggen. Alles uitgesleten door de branding. Het is een beroemd stukje Nieuw Zeeland. Er is een mooie coastwalk van Hahei daar naar toe, dus we doen die. Er zijn prachtige uitzichten onderweg en alles is mooi groen en staat in bloei. We vertrekken met een blauwe lucht en zon, maar gaandeweg wordt het wel wat bewolkter. Maar ook dan is het erg mooi.

 Na anderhalf uur komen we aan bij de Cove. Het is hier ook weer erg druk, de mensen staan in de rij voor een foto of een selfie. Het is ook erg mooi en indrukwekkend.

Na een uurtje rondgekeken en op het strand gezeten te hebben, wandelen we dezelfde route weer terug. Nog een laatste blik, morgen gaan we hier weer vertrekken.

's Avonds eten we in hetzelfde restaurant als gisteren, voornamelijk omdat het het enige restaurant in het dorpje is. Ik neem een heerlijke Pizza, Karin moet wat op haar gewicht letten dus die neemt een salade.