Dag 14: Clearwater

Wederom is het prachtig, zeg maar gerust heet weer als we opstaan. We hebben gisteren de zuidkant van Clearwater gezien, vandaag gaan we naar het noorden, naar Dunnedin. Een plaatsje wat ooit gesticht is door Schotten, en waar ook weer mooie hagelwitte stranden moeten zijn.

De stranden liggen in een Statepark en we moeten dus entree betalen. We parkeren de auto bij een bezoekerscentrum en moeten dan nog een flink stuk lopen naar het strand. Bij de ingang werd al gewaarschuwd dat er veel mosquito’s zouden zitten en dat klopte helemaal. Binnen een paar minuten waren Lotte en ik (die het meest in de smaak liggen bij de muggen) diverse malen geprikt. Helaas hadden we de muggenmelk niet meegenomen, dus eerst daar maar een flesje ( met 50% DEET) gekocht en iedereen ingesmeerd.

We gaan de andere kant van het strand bekijken, wat volgens de folders een hagelwit zandstrand moet zijn, Echter we treffen een wirwar van struiken en stukken zand bezaaid met stenen en schelpen aan. Een mevrouw die daar loopt, vertelt dat dit is gekomen na storm Debbie die hier pas geleden voor hevig noodweer heeft gezorgd. Hierdoor is de hele omgeving veranderd.

We rijden terug door het park en komen een veld tegen waar allemaal ibissen zitten en een schildpad langs de kant van de weg. Hij vindt het goed dat ik foto’s neem, maar is daarna vertrokken met een snelheid die ik niet achter een schildpad had gezocht.

We verlaten het park en rijden terug naar het hotel. Als we daar lekker in het zwembad liggen de dobberen valt er voor het eerst deze vakantie regen van betekenis. Gepaard gaand met flinke rukwinden valt er in 10 minuten tijd een grote hoeveelheid water, daarna is het weer mooi weer alsof er niets gebeurd is.

We eten die avond bij de Italiaan, Stefano, en nemen heerlijke pastagerechten ( Penne met kip, Linguini met zalm en Tortellini met roomkaas) Lotte heeft een steak met rijst.

De dag is weer ten einde, op naar de volgende!

Dag 13:Clearwater Beach

Omdat we gisteren zo vroeg moesten opstaan slapen we vandaag uit, dat wil zeggen we staan “pas” om 8.30 uur op. We hebben ook minder haast om op gang te komen, dus rond 11.30 uur gaan we op pad om wat rond te rijden en een mooi strand te zoeken. Het weer is ook wat minder dan afgelopen dagen, het is half bewolkt en er zit onweer in de lucht. De temperatuur  blijft onverminderd hoog, zo rond de 30 graden. Eerst maar eens op zoek naar een ontbijtje, we komen een Bagelshop tegen, waar eenmaal binnen blijkt dat ze wel  veel bagels hebben en ook koffie maar niet veel keus in beleg. Lotte en ik nemen peanutbutter en Rosa en Karin een soort smeerkaas met aardbeiensmaak. De koffie is lekker, maar Rosa vindt de kaas absoluut niet lekker. Dan maar naar de Publix , waar ze nog een donut uitzoekt. We rijden daarna de Gulfboulevard  af en vergapen ons aan de prachtige huizen die daar aan het strand  staan. Wat moet het fantastisch zijn om veel geld te hebben en hier elke dag te kunnen opstaan in dit weer en met uitzicht op de zee!!

We gaan bij Indian Rocks Beach het strand op en nemen een duik in het warme water. Er drijft erg veel wier in het water. Na een uurtje gaat de lucht erg donker worden en zien we flitsen en horen we het donderen. Het lijkt steeds dichter bij te komen, dus het wordt tijd om weer eens verder te gaan kijken.

Karin heeft het idee om vanavond met een Catamaran mee te gaan die een 2 uur durende zeiltocht maakt over de Golf, en om de sunset mee te maken en dolfijnen te spotten.  Als ik bel, blijkt er nog plaats te zijn, en we moeten om 17.00 uur nog een keer terug bellen om te vragen of het door gaat, gezien het weer.

Na Indian Rock Beach rijden we wat rond in de mooie omgeving en bezoeken we een surf-shop waar Lotte een bikini scoort en ik allerlei petten en hoeden probeer, maar volgens de dames word ik daar niet echt knapper van.

We kopen ook nog een beachvolleybal bij de surfshop en komen een strand tegen waar een net hangt. We spelen twee potjes volleybal, niet op olympisch niveau, maar we hebben veel lol.

Als ik om 17.00 uur bel voor de zeiltocht is het weer al weer helemaal opgeknapt en het gaat dus gelukkig gewoon door. We rijden rond 18.30 uur naar de haven en gaan aan boord. Het is een grote Catamaran waar zo’n 40 mensen op kunnen. We waren nu met zo’n 15 man, en 2 man bemannning. We varen op de motor de haven uit, het is niet meer zonnig maar wel een prachtige avond met mooie schittering van het licht op de kalme zee. Eenmaal de haven uit proberen ze eerst alleen op de zeilen te varen maar er staat weinig wind, dus met behulp van de motor zeilen we de zee op. Na een half uur krijgen we de eerste dolfijnen, op afstand, te zien. Een groepje van 4 komen telkens met hun vinnen boven het wateroppervlak. Dan komen ze steeds dichterbij totdat er 1 voor de boeg van de boot uitzwemt.  Het blijven prachtige beesten, altijd weer een belevenis om ze zo in het wild van dichtbij te zien.

We blijven nog zo’n anderhalf uur doorvaren en gaan dan terug naar de haven. Het is ondertussen aan het schemeren/donker worden en er hangt een serene sfeer op het water.

Nadat we aangelegd hebben gaan we nog even eten bij Burgerking en weer terug naar het hotel, wederom een heerlijke dag afsluitend.

Dag 12: Manatees

Deze dag begint heel vroeg. We gaan met Birds Underwater mee om Manatees  te ontmoeten. Birds Underwater is één van de weinige die zo vroeg op de ochtend al vertrekken, waardoor het nog heerlijk rustig is en het water nog niet omgewoeld en dus helderder. De wekker gaat om 5.15 uur en iedereen is wonderwel meteen wakker en uit bed. Het vertrekpunt ligt op loopafstand van ons hotel, en om precies 6.15 uur staan we voor hun deur.

Omdat we onze  eigen shorty’s  en duikmaskers en snorkels bij hebben hoeven we geen spullen te passen. We krijgen uitleg over hoe de Manatees te benaderen, of eigenlijk te wachten tot zij jou benaderen, en zien een film over de bescherming van de dieren en nogmaals wat wel en niet te doen.

Dan vertrekken we, het wordt al wat licht en het is nog heerlijk rustig op het water.

Na een 20 minuten varen ziet John ( de gids) een neus boven water komen. We laten ons  zachtjes in het water glijden en gaan er snorkelend naar toe. Omdat niet iedereen tegelijk in het water is, we zijn met nog een gezin van 3  dus met 8 man in totaal, zijn Rosa en Karin wat later. Lotte en ik zien wel onze eerste Manatee! Hij/zij is aan het grazen op de bodem en komt af en toe omhoog met zijn snuit en kijkt ons dan aan. Wat een fantastisch groot en lief beest. Echter voordat Rosa en Karin er bij zijn is de Manatee alweer verder gezwommen.

We varen een stuk verderop en daar hebben we meer geluk. Heel veel geluk zelfs,  want er zwemmen 4 Manatees en deze willen wel bij ons in de buurt blijven!  Ze vinden het prima (althans  ze zwemmen niet weg o.i.d) dat we in de buurt hangen en ze over hun rug en onder hun voorvinnen aaien en één draait zich zelfs steeds op de rug om zich op de buik te laten aaien. Als ze de planten op de bodem eten hoor je telkens een grazend, raspend geluid onder water. Om de zoveel tijd moeten ze naar boven om adem te halen en zie je hun snuit goed, ze kijken je ook echt aan met nieuwsgierige kleine oogjes. Voor Karin is dit een grote wens die uitkomt, en je hoort telkens” aaah wat lief en mooi” door haar  snorkel.

We krijgen ruim de tijd om te genieten van deze ervaring en daarna gaan we naar de Three Sisters Springs. Dit is weer zo’n bron, en het water is er ontzettend helder, zoadat het mooi snorkelen is en we zien er vissen en  krabben  tussen de boomwortels van de bomen die gedeeltelijk in het water staan. In de winter zwemmen hier ook Manatees, wat moet dat een prachtig gezicht zijn om die hier in het heldere water te kunnen zien.

We varen na een half uur weer terug naar het vertrekpunt  en we hebben een te gekke ervaring gehad. John heeft ook nog een film gemaakt  van onze belevenissen en die krijgen we gratis mee. Al met al hebben we prima ervaringen met  Birds Underwater https://www.birdsunderwater.com/page/swimming_with_manatees   gehad!

Na het inruimen van de spullen en het uitchecken gaan we op weg naar Clearwater Beach, waar we 3 dagen gaan verblijven. Dit is de eerste keer dat we de Golf van Mexico zien.

  Na het inchecken gaan we meteen naar het strand, want de temperatuur is ondertussen weer opgelopen naar zo’n 35 graden. We nemen een duik in de zee, die zo warm is dat je niet zoals in Nederland eerst “erdoorheen” moet, maar je loop ter zo in. ’s Avonds eten we bij een Grieks restaurant (Gyros) op de hoek waar we lekker op het terras kunnen zitten en genieten van de zonsondergang.

Daarna slapen na deze lange en geslaagde dag..

Dag 11: Orlando- Crystal River

Deze dag begint K.., nou ja laten we het netjes houden. Eerst ga ik in de lobby van het hotel even op internet om een stukje op mun blog te zetten, krijg ik ineens een foutmelding over het geheugen en stopt de hele laptop ermee. Bij opnieuw opstarten krijg ik een blauw scherm en doet ie verder nix meer. Wat ik ook probeer, het lukt niet. Dat zou inhouden dat ik niet meer kan internetten of mijn foto’s opslaan, deze vakantie. Een aantal jaren namen we niet eens een laptop mee, nu is het toch een groot gemis.  Nou ja, we gaan toch maar op weg.

 Bij de auto ziet Karin echter dat er op de linker portier van de huurauto een flinke lakbeschadiging  zit, waarschijnlijk heeft dat iemand naast ons op een parkeerplaats gedaan met zijn deur openen.  De hele lak is verdwenen, dus niet zo maar een krasje. In eerste instantie denk ik dat dat niet onder de normale verzekering valt, dat zou inhouden dat we een forse schade zelf moeten betalen. Als we willen gaan ontbijten bij de IHOP (International House Of Pancakes) is het daar zo druk dat we buiten in de rij moeten staan om binnen te komen. We besluiten dat niet te doen en dat we wel klaar zijn met het drukke en hete Orlando. We gaan eerst maar op weg en dan zien we wel verder.

Het eerste half uur zijn we stilletjes en balen we van de slechte start die dag.  We stoppen onderweg bij een Dunkin’ Donut  en na een lekker broodje en koffie begint de stemming weer erin te komen. Ik zie ondertussen in de voorwaarde van  het verhuurbedrijf (Alamo) dat we er voor verzekerd zijn en waarschijnlijk zelfs geen eigen risico hoeven te betalen.

We rijden op ons gemak verder naar Crystal River en checken in bij de Best Western. We gaan de volgende ochtend zwemmen met manatees, en moeten daar al om 6.15 uur zijn.  Het bedrijf waar we dat mee gaan doen (Birds Underwater) zit naast ons hotel en de mevrouw achter de hotelbalie zegt dat we daarna gewoon nog op onze kamer kunnen om te douchen en dan pas uit hoeven te checken.  Das wel lekker. Na het inchecken en de koffers op de kamer zetten gaan we de omgeving verkennen. We komen uit bij Kings Bay, een public park aan het water. Hier zien we een aantal mensen in het water kijken en we willen weten waar ze naar kijken.

 Daar blijkt dus al meteen een manatee te zwemmen, die telkens even boven komt om adem te halen. Manatees zijn zeekoeien die op diverse plaatsen in de wereld leven maar met name ook in Florida, In de herfst en winter zitten ze met name in de binnenwaters, in de zomer gaan ze naar de Golf van Mexico en zijn dus minder goed te spotten. Maar we hebben meteen geluk, dus. Karin is helemaal weg van die beesten dus die is meteen enthousiast. Daarna gaan we naar Hunters Spring, waar we lekker kunnen gaan zwemmen.  Het water is redelijk troebel en warm, maar als je verder zwemt kom je bij een groot “gat” in de grond, waar het water veel kouder aanvoelt en ook veel  helderder is. Dat is dus de bron (spring).

’s Avonds eten we bij Denny’s en werkt Rosa een grote steak naar binnen. Ik neem een burger met spiegelei,  Lotte een soort schnitzel en een stoofpannetje voor Karin.

We gaan op tijd slapen want morgen moeten we dus om 5.30 uur op…

Dag 10: Universal Island of Adventures

Vandaag de laatste dag in Orlando, en we gaan voor de tweede keer naar Universal. Deze keer echter naar Island of Adventure, wat naast het park ligt waar we eergisteren waren. In dit park staan drie rollercoasters: de Hulk, en twee in het Harry Potter gedeelte. Er zijn ook weer een aantal simulators van bekende films en comics. We willen graag in een attractie van Jurassic Park, een bootje wat door een soort jungle met allerlei dinosaurussen gaat  maar die blijkt stuk te zijn en gaat die dag ook niet meer open, helaas.

Het allermooiste is het Harry Potter gedeelte. Er is een groot gedeelte van Zweinstein nagebouwd en het dorp waar de toverstokkenwinkel e.d. zit.  Als je de boeken en de films gezien hebt is dit genieten en dat deed met name Lotte, die een echte Potterfan is. Ze heeft dan ook een toverstok gekocht (die van Perkamentus)  en een tijdverdrijver.

Verder kun je er Butterbeer drinken. In Zweinstein loop je door diverse lokalen die er net zoals de in de film uitzien en  daarna stap je in een soort karretjes en onderga je een fantastische reis. Ik zal niet al teveel verklappen voor degen die er ooit nog naar toe gaan, maar het is prachtig gemaakt en een must voor Potterfans!!

Het is een bloedhete dag en we lopen van binnenattracties met airco telkens naar buiten de 38 graden in. Dit in combinatie met het vele lopen en het vele wachten in de rijen maakt dat we bekaf zijn  ’s avonds. We verlaten met een goed en voldaan gevoel het park en gaan ook meteen door naar huis, zonder te gaan eten onderweg.

Morgen op weg naar Crystal River  en nu slapen…

Dag 9: Kennedy Space

We slapen een stuk rustiger en staan wat later op. Terwijl de dames zich optutten schrijf ik mun blog. In de lobby van het hotel is de verbinding met internet een stuk beter dan op de kamers.

Rond 9.30 uur vertrekken we richting  Cape Canaveral  om het Kennedy Space Centre (KSC) te bezoeken. We zijn daar 5 jaar geleden al wel geweest maar het is er erg leuk en interessant dus we willen het graag weer eens zien.

We stoppen bij een 7Eleven om daar de koffie te proberen en die bevalt een stuk beter dan gisteren,. De reis is kort en we rijden al snel op de toegangsweg bij het Visitorscentre van Kennedy Space. We hebben daar vorige keer een flink aantal alligators gezien, die allemaal op de kant in de zon lagen, deze keer hebben we minder geluk, en zien we er geen één. Later horen we van de buschauffeur die ons rond rijdt over KSC, dat er zo’n 6000 alligators op het terrein zijn maar dat het nu te warm is en ze meestal in het water, dieper in  het park zijn. Wel zien we veel vogels, met name enorme zwarte gieren en ook witte reigers en ibissen.

In het park genieten we van de rondrit langs alle gebouwen en lanceerplatforms en de duidelijke uitleg over hoe alles in zijn werk gaat. We gaan in een simulator om te voelen hoe het is om met een Spaceshuttle gelanceerd te worden en er is een erg mooie 3D Imax-film over het bouwen van het Spacelab.

Als we op een gegeven moment buiten staan zien we aan de horizon enorme wit/zwarte rookwolken. Het bos en moerasgebied rondom de lanceerplatform staat in de fik. Doordat het erg droog is en hard waait komt het snel dichterbij en al snel zien we ook hoge en grote vlammen. Er cirkelt constant een helikopter boven en om het vuur heen. Rosa heeft het er niet op en wil weg. Er zit echter nog een groot water tussen ons en de vuurzee en de chauffeur van de bus vertelt daarna dat het om een “controlled fire” gaat, nothing on the hand, folks! '

We verlaten het park rond 18.30 uur en stoppen onderweg nog bij een Disney-outlet, waar Rosa nog wat wil scoren. Lotte koopt er een doosje Smekkies in alle smaken van Harry Potter. In het boek zijn dit snoepjes die lekker kunnen zijn maar ook ranzige smaken hebben zoals kots, peper of aardwormen. We vermaken er ons ’s avonds prima mee, want het zijn jelly beans die ook echt smaken naar kots en peper en salami, we hebben ze allemaal geprobeerd ( een soort mini Fear Factor)

Het eten doen we bij de Golden Corral, Waar je van tevoren afrekent en daarna zo veel kunt eten (buffet) als je wilt. Wij houden het bescheiden maar er zijn mensen die hier helemaal los gaan. Het eten is er best goed, ze hebben ook gewoon groentes en goede salades en zo.

De dag is weer ten einde, we gaan rond 23. 30 uur slapen.

Dag 8: Orlando

Ons eerste nachtje in Orlando is een beetje onrustig met schreeuwende  Spaanssprekende pubers op de parkeerplaats, om 2.30 uur ’s nachts, maar we staan toch redelijk uitgerust op. We gaan vandaag naar Universal Studios, dit wordt de dag waar Rosa zich het meest op heeft verheugd.

Het weer ziet er prachtig uit, onbewolkt en het is nu al rond de 25 graden. Dat wordt volgens de verwachting zo’n 35, vanmiddag. We rijden met onze prachtige auto via de aanwijzingen van de Tomtom naar het pretpark. Onderweg stoppen we bij een tankstation voor een koffie en een koek.  De koffie valt een beetje tegen, en dan druk ik me heel voorzichtig uit. Toch zijn er hier ook tankstations waar je prima koffie kunt krijgen, dus de volgende keer beter zullen we maar zeggen.

Universal is naar onze begrippen erg groot, maar een heel stuk kleiner dan Disney waar we een aantal jaren terug waren. Het is overzichtelijker, je kunt in 1 dag alle attracties die er zijn  doen.  We hebben een 2-days pass, want er is ook nog Universal Island of Adventure, die gaan we overmorgen bezoeken.

Het is al flink druk en na de tassencontrole lopen we via de City walk naar de ingang van het park. Binnen zijn er van allerlei bekende films simulaties gemaakt, waar je in het echt of in een simulator het verhaal beleeft.  Voor mij springen E.T. en Shreck eruit, maar het allerleukste is de Simpsons, wat prachtig bedacht en uitgevoerd! Gelukkig kan ik in dit park bijna overal in, ik ben niet zo van de rollercoasters, correctie: ik ben hélemaal niet van de rollercoasters. Karin en Rosa wel, dus die gaan ook de Rockit doen,  en komen er enthousiast uit, zodat ie later op de avond nog een keer bezocht wordt.

Voor het eten hebben we de Mealdeal genomen. Dat is een pass waarmee je de hele dag bij een aantal restaurants een maaltijd kunt bestellen zonder te hoeven betalen, zo vaak je wilt. We nemen er twee grote bekers bij , die je dan telkens mag refillen, ook voor nix, bij die restaurants. In totaal kost ons die deal $108,- en das een heel stuk minder dan je kwijt bent als je telkens eet of drinkt en apart afrekent.

We blijven tot 21.30 uur in het park, en houden het dan voor gezien.  We slenteren met de enorme mensenmassa mee naar de uitgang en zijn binnen een half uurtje weer thuis. Ben benieuwd waar Rosa vannacht over zal dromen!