Dag 15: Kaiteriteri. 

Sinds gisterenavond is het hier aan het regenen, en hard. En het ziet er niet naar uit dat het snel gaat stoppen, de hemel is grijs en zwaar. Dit lijkt een beetje roet in het eten te gooien, wat betreft onze plannen van vandaag. Kaiteriteri ligt in en tegen het Abel Tasman Natuurpark. Dit behelst een groot stuk kustlijn en de bergen en bossen daarachter. Je kunt een 3 daagse wandeling door dit natuurpark maken, van boven naar beneden. Je kunt ook kiezen voor een dagwandeling, dan ga je met een watertaxi. Je wordt op een klein strandje afgezet en loopt dan een gedeelte van de wandeling en wordt dan weer op een ander strandje opgehaald. Dit hadden wij voor vandaag gepland, de watertaxi al gereserveerd en betaald. Dus eerst maar eens vragen of die wel vaart met dit weer. Maar dat blijkt geen probleem te zijn, de zee is volgens hen wel wat ruw, maar verder niks aan de hand. We besluiten mee te gaan en maar te zien hoe het zal gaan met het wandelen. 

We gaan aan boord via de loopplank die automatisch vanaf de boot uitschuift op het strand. Het eerste stuk is nog rustig, maar eenmaal op zee is de zee inderdaad best een beetje ruw. Flinke golven en het bootje bonkt op het water. Maar toch erg leuk om mee te maken, het gaat ook lekker hard/snel. 

 

 

 

 

 

 

 

We worden afgezet op het strand van Medlands Beach en gaan dan teruglopen naar Anchorage. Een wandeling van 4 uur. Ondertussen is het een stuk zachter gaan regenen. De wandeling voert over de rotsen langs het strand, over kleine paadjes door het bos. Het is niet echt zwaar, soms even een stukje omhoog maar verder blijft het op dezelfde hoogte. Het is een schitterende wandeling, blij dat we toch gegaan zijn.

 

Na 3 en half uur komen we aan op het strandje van Anchorage, mooi op tijd om weer opgepikt te worden door de watertaxi. Om 16:30 uur zijn we weer terug in ons appartement en gaan nog een half uurtje in de Hottub. We eten weer in hetzelfde restaurantje als gisteren, dat beviel goed. We nemen allebei Fish and Chips.

 Ondanks dat de Wifi hier best slecht is, lukt het ons toch om boer zoekt vrouw te kijken via Uitzending-gemist. Je moet toch op de hoogte blijven hé. We blijven boer Marnix een lul vinden.

Dag 13 en 14: Ferry naar Picton en Kaiteriteri.

Ondanks het slechte hotel slapen we redelijk en staan we vroeg op om naar de kade te gaan waar de ferry naar het Zuidereiland ligt. Het is nog vroeg en weekend, dus erg rustig op de weg. We zijn dus ruim op tijd en na het inchecken mogen we in de rij om de boot op te rijden. Ondanks dat de ferry er van buiten maar klein uitziet kunnen er toch een hoop auto's, campers en vrachtwagens mee. 

 Na de auto gestald te hebben gaan we eerst ontbijten, terwijl de boot het ruime sop kiest. We gaan boven kijken want het is een mooie reis door de baaien van het Noordereiland. We nemen afscheid van Wellington. We hadden bedacht om weer naar binnen te gaan als er alleen maar zee te zien zou zijn, maar terwijl je de kust van het Noordereiland nog ziet, doemt het Zuidereiland al weer op aan de andere kant. En ook dat stuk van de reis schijnt erg mooi te zijn, dus we blijven maar staan, we hebben een fijn plekje. Ondertussen zien we kleine dolfijnen (Hectors genaamd) telkens in groepen hard naar de boot komen zwemmen, om dan in de maalstroom mee te zwemmen en te springen.

De kennismaking met het Zuidereiland is ook weer mooi, we varen een dik uur tussen de groen bergen door tot we aanmeren in Picton.

Het van boord gaan gaat snel en we rijden verder naar Kateriteri, waar ons nieuwe logeer-adres is. Zo'n 170 km. We worden erg vriendelijk ontvangen in het Torlesse Motel, dat er weer prachtig uitziet, zeker na ons verblijf in Wellington.

We hebben zelfs een huisvogel rondlopen op ons terras, een soort kruising tussen een eend en een Kiwi. Hij/zij doet net of ie ons niet ziet, maar ondertussen houdt ie wel in de gaten of wij misschien wat te eten hebben... dit gedrag kennen wij van Pepper :-)

Na alles uitgeladen te hebben lopen we naar het strand, vanaf het motel zo'n 5 minuten. Ook hier weer een prachtige kustlijn en een mooi strand. 

's avonds eten we in 1 van de 2 restaurantjes die dit dorpje rijk is. Karin heeft Mexicaanse shizzle en ik een visburger. Het eten in Nieuw Zeeland is prima tot nu toe.

Dag 14 schrijf ik er meteen maar bij, omdat dat een relaxdag is geworden. Bestaande uit, naar het dorp voor een ontbijtje, naar het strand om te luieren en te zwemmen, een halfuurtje in de Hottub liggen (van het motel) en weer naar het dorp om te dineren. Ook heerlijk hoor, zo'n dagje er tussen.. Diner was in het andere restaurant wat hier is en bestond uit pizza en créme brullee...

 

Dag 12: naar Wellington.

We gaan vandaag weer een stukje rijden, zo'n 320 km naar Wellington, waar we morgen de ferry nemen naar het Zuidereiland. We nemen afscheid van de bergen waar we gisteren zo fijn gewndeld hebben. Het is onbewolkt en we zien ze in vol ornaat om ze gedag te kunnen zeggen. De reis verloopt voorspoedig. Het is geen straf om hier te rijden, overal zijn mooie wegen in prachtige omgevingen. Onderweg stoppen we twee keer, 1 keer om te tanken en koffie te nemen en 1 keer bij een grote supermarkt om boodschappen te doen. De stadjes waar je doorheen rijdt lijken erg op elkaar, lang gerekt met alle benodigde winkels langs de hoofdweg. 

 Rond 16:00 uur komen we in Wellington aan. We moeten dwars door de stad, maar ondertussen ben ik goed gewend aan het links rijden, dus geen probleem. De TomTom brengt ons tot nu toe overal feilloos naar toe, fijne uitvinding is dat toch. Het hotel ziet er aan de buitenkant nog wel redelijk goed uit, echter aan de binnenkant lijkt het meer op het huis van The Young Ones. Het is vergane glorie, en op de gang is het hele plafond stuk en het stinkt er naar vocht en schimmel. 

Nu zouden we op onze strepen kunnen gaan staan en het niet accepteren, gaan klagen e.d. In dit geval zou dat zeker terecht zijn geweest. Wij hebben echter op vakantie meestal zoiets van: verspilde energie, we kunnen onze tijd ook anders gebruiken. En het is maar voor 1 nachtje, morgen gaan we heel vroeg naar de haven voor de overtocht.

We laten het zo en gaan de stad in. We zitten in een leuke buurt, beetje een "hippie"wijk, met veel restaurantjes en artiesten op straat. 

 We slenteren door de straten, bezoeken een grote platenzaak en genieten van de avondsfeer van een (redelijk) grote stad. Voor het avondeten kiezen we een Japans restaurant. Karin heeft een schotel met allemaal verschillende shizzle en ik neem Duck Ramen.

 

Dag 11: Tongariro.

Dit had de dag van de grote wandeling moeten worden. In dit gebied is er namelijk een zeer beroemde dagwandeling, de Tongariro Alpine Crossing, te maken. Wij hadden al heel snel besloten, toen we wisten dat we naar Nieuw Zeeland zouden gaan, dat we die graag wilden lopen. Hij is 19.4 km lang en voert langs de Mount Ngarahoe, een actieve vulkaan, die ook bekend is uit de films van de Lord of The Rings. In de boeken van Tolkien is er de berg Amon Amarth of Orodruin (mount Doom) die een grote rol speelt. In de films is daar deze berg voor gebruikt. En de reden is duidelijk als je hier rond loopt. Het is een zeer ruige, desolate omgeving, met in het middelpunt deze vulkaan, die nu nog wit besneeuwd is, maar vaak in de zomer zwart is door het vulkaangesteente.

Wij hadden ons dus zeer verheugd op deze wandeling en ook goed voorbereid thuis door lange wandelingen te maken en er over te lezen en filmpjes op Youtube te kijken. Zoals ik echter gisteren al zei, het was erg slecht weer in Tongariro, met regen, onweer en erg slecht zicht. De verwachting was dat dit vandaag ook weer zo zou zijn. Dus hebben wij besloten om niet de hele wandeling naar boven te doen, maar slechts een gedeelte. Het weer hield zich wel redelijk, trouwens, maar dat is altijd een gok. We hebben al met al een mooie wandeling gemaakt, heen en terug zo'n 15km. En toch kunnen genieten van de prachtige omgeving en het uitzicht op de mean mtf Mount Doom. En nu hebben we ook een goede reden om hier weer terug te komen.

 Terug in het hotel nemen we een whisky op weer een geslaagde dag en gaan we eten. Ik spare-ribs en Karin de zalm, op aanraden van mij, zie gisteren..